Archive for the 'Thoughts' Category

Lang leve de lange staart

The Fall

De kans is niet heel groot dat je naar bioscoop of filmhuis bent geweest om te gaan kijken naar The Fall, een film van Tarsem Singh, een naam waarvan de kans ook redelijk klein is dat hij een belletje doet rinkelen. En helemaal nihil is de kans dat je er ooit een dvd van hebt aangetroffen in een Nederlandse videotheek.

Jammer, want The Fall is een heel bijzondere film. Een soort ode aan de fantasie, met onvoorstelbaar mooie beelden en een heel eigen, surrealistische sprookjesachtige sfeer.

Om onduidelijke redenen heeft geen enkele distributiemaatschappij er brood in gezien om de film in Nederland op dvd uit te brengen. In het pre-internet tijdperk betekende dat dat je gewoon dikke pech had als je de film ooit graag had willen zien. Niet in de laatste plaats omdat de dvd nog niet was uitgevonden, inderdaad. Maar vooral omdat het internet je vandaag de dag de mogelijkheid biedt om over de hele wereld te zoeken naar je liefhebberijen, hoe obscuur ook.

Long Tail graphHet fenomeen dat dit mogelijk maakt staat bekend als The Long Tail, een model dat ervoor zorgt dat een niche-markt, dankzij technologie en efficiënte distributie, net zo winstgevend kan zijn als het selecte groepje succesproducten dat door de massa wereldwijd wordt gekocht.

Een model waar miljoenen webwinkels iedere dag hun voordeel mee doen, zij het met een aantal nieuwe uitdagingen, want hoe zorg je ervoor dat jouw product wordt gevonden tussen die miljoenen anderen? Banners, Adwords, affiliates?

Terug naar The Fall. Die haal je, net als andere vergeten filmparels, met een paar klikken van je muis uit Engeland, in glorious high definition Blu-ray. Weliswaar zonder Nederlandse ondertiteling, maar dat lijkt me bij zo’n beeldend verhaal iets waar een filmliefhebber wel overheen kan stappen.

You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video

Koro Fresh Brew versus Macbook Pro

Je hebt firma’s die apparaten ontwikkelen die precies datgene doen waarvoor ze bedoeld zijn. Van een koffie-automaat verwacht je dat ie koffie voor je maakt, en als dat lekkere koffie is, en je hoeft er niet 10 minuten op te wachten, dan ben je in principe tevreden. Toch?

Nou, niet helemaal. Om zo’n apparaat hangt nog iets, niet iets tastbaars, maar een gevoelswaarde. Het is de beleving die je krijgt wanneer je op zijn knoppen drukt, en hij voor je aan de slag gaat. De manier waarop hij met je praat, bijvoorbeeld als zijn water op is. Een soort aura.

Met het aura van de Koro Necta Fresh Brew koffie-automaat is iets mis. Het ding is ontwikkeld om per keer een kop koffie te produceren, die in de buurt komt van een vers gezet ‘bakje’. Dat doet ie ook, de ene keer met meer succes dan de andere, maar het smaakt naar koffie dus tot zover geen klachten.

Geen klachten dan misschien, maar wel vragen. Zoals deze; waarom moet zo’n machine worden gehuisvest in een draak van een behuizing? Nou ja goed, dat is een kwestie van smaak. Maar waarom moet het het produceren van een kop koffie gepaard gaan met zoveel lawaai dat je elkaar niet meer kunt verstaan? Raadselachtige systeemmeldingen, zoals: “BEVESTIGING BEVESTIGEN?” en “BEVESTIGING IN UITVOERING”, met daartussen telkens secondenlange pauzes, kon dat echt niet efficiënter?

De vraag is bovendien; waarom moet het beter, als de apparaten ook in de huidige vorm worden afgenomen? Het werkt, het is in ieder geval net zo goed als het aanbod van de concurrentie en het wordt verkocht, waarom zou je eindeloos gaan schaven aan vormgeving en gebruiksgemak?

Die vraag hebben ze zichzelf ook gesteld bij Apple, toen ze aan de slag gingen met de nieuwste versie van hun notebook. Zo’n beetje de duurste laptop die je kunt kopen, maar voor dat geld koop je dan ook compromisloze kracht en technisch vernuft, op tienden van millimeters gerangschikt in een stijlvolle, zorgvuldig ontworpen aluminium schil.

Het succes van deze nieuwe Macbook Pro, en wat dat betreft ook van de iPhone, iPod en Apple als geheel, laat zien dat mensen bereid zijn om meer te betalen voor design en gebruiksgemak, de minder tastbare eigenschappen van een product die toch een belangrijk deel zijn van de ervaring. De magie die er voor zorgt dat een internationale schare Mac-fans niet zomaar een apparaat uit een doos halen, maar letterlijk en figuurlijk iets kostbaars in gebruik nemen.

Okee, de vergelijking is niet eerlijk, maar het principe gaat net zo goed op voor automaten. De kans is niet heel groot dat Apple zich in de nabije toekomst gaat toeleggen op koffiemachines, dus voorlopig liggen er nog geweldige kansen voor de fabrikanten van ‘vending machines’ om de Macbook onder de koffiemachines te ontwikkelen. Echt, we willen best wat meer betalen als jullie er wat meer liefde in stoppen!

You need to a flashplayer enabled browser to view this YouTube video

Typo trends

Vara gidsOnder het kopje design trivia; er zijn van die typografische trends die zo in het oog springen dat je je afvraagt hoe ze ontstaan.Spoor magazine

De prominente aanwezigheid van de ‘American Typewriter’ is er zo eentje, dit lettertype is er immers al sinds 1974. Op de cover van het recent gerestylde Vara TV-Magazine (nu weer gewoon Vara-gids) trok hij het eerst de aandacht. En vervolgens blijkt het in ieder geval bij art directors in bladenland (zie ook de Viva) een favoriet.

VivaDe jongste productsite van Axe geeft er een latin draai aan, maar ‘t is toch echt weer AXE Rio 40dezelfde letter…

We hebben dit eerder gezien, bijvoorbeeld toen de art director van Linda begon met de Bodoni en het gebruik van deze letter in no time het belangrijkste kenmerk werd van een ‘glossy’.

Het wordt interessant om te zien hoeveel ontwerpers nu achter de Amerikaanse typmachien gaan zitten.

We know what we’re doing

Oh jawel. Wij weten waar we mee bezig zijn. Maar zo stellig als Puma dat verwoordt in de kledinglabels durven wij dat niet te beweren. Waarom eigenlijk niet, ieder zijn vakgebied, toch? Verfrissend is het wel, gewoon zeggen dat je goed bent in wat je doet. Puma shirt label

Barack Obama, the brand

Obama versus Clinton

De zwarte presidentskandidaat Barack Obama scoort beter dan de republikeinen gehoopt hadden. Merkautoriteit die ik daar ben, zal ik eens haarscherp ontleden waar dat succes ‘m in zit, aan de hand van de volgende observaties:

Het onderscheid van authenticiteit
Obama zal net als andere kandidaten het product zijn van een doordachte ‘branding strategy’, maar slaagt erin over te komen als een authentiek persoon, met eigen denkbeelden en waarden. Een achtergrond en historie waar je trots op kunt zijn is zoveel oprechter dan een bedacht marketingverhaal, dat pogingen van zijn tegenstanders om er gaten in te schieten vooral averechts hebben gewerkt. Hoewel de gemiddelde Amerikaan gevoeliger is voor buitenkant en propaganda dan -laten we zeggen- een Europeaan, blijkt er toch waardering te zijn voor een eerlijk verhaal.

Laat iets aan de verbeelding over
Meer dan de andere kanshebbers verkoopt Obama inspiratie. Zijn aanhangers zullen het moeilijker vinden om concreet aan te geven welke oplossingen hij heeft voor de uitdagingen waar Amerika voor staat. In plaats van concrete, uitgewerkte plannen waar je ja of nee tegen kunt zeggen, biedt hij kiezers de ruimte voor dromen en een eigen invulling. Hoewel dit een precair evenwicht is (je kunt ook té vaag worden), geeft het je aanhang het gevoel dat hun bijdrage er iets toe doet, dat ze onderdeel zijn van een open beweging, waar nog ruimte is voor eigen inbreng. Ook voor veel andere merken geldt; de aanhangers willen er graag nog hun eigen draai aan kunnen geven.

Uitgaan van je eigen kracht
Waar Clinton haar uiterste best moet doen om als mens over te komen, kan Obama zich vooral bezig houden met wat hij vertelt. Het heeft Barack ongetwijfeld geholpen dat hij zichzelf vanuit de underdog-positie op de kaart heeft kunnen zetten, en minder energie kwijt is geweest met het volgen van de bewegingen van zijn concurrenten. Doe er, zolang je nog onderschat wordt, je voordeel mee! Probeer niet te lijken op datgene waarvan je denkt dat er behoefte aan is, maar zet jezelf neer zoals je bent en let the people decide…